Home > De geschiedenis > De heropleving van het religieuze leven

Op 28 april 1929 werd een deel van de abdij van Tongerlo door brand verwoest. Op 2 mei stelde abt Perrier per telegram voor, een deel van de dakloze gemeenschap bij hen onder te brengen. Zo kwamen 35 novicen vergezeld van enkele priesters terecht in Leffe. Voor hun geestelijke leiding werd gezorgd door pater Borelly. De bisschop van Namen, Mgr. Heylen, was oud-prelaat van Tongerlo. Omdat hij altijd al Leffe zeer genegen was (hij had al bemiddeld in 1902) verheugde het hem dat de geestelijken van zijn Kempense abdij, gestuurd door hun abt, Hugues Lamy, hier hun intrek namen.

 

 

In december 1930 werd Leffe officieel overgedragen aan de abdij van Tongerlo. De novicen keerden halverwege het volgende jaar terug naar Tongerlo maar Leffe werd geenszins verlaten. De vlaamse religieuzen bleven ter plaatse, er werden stappen ondernomen en op 3 november 1931 gaf paus Pius XI de abdij van Leffe de status van zelfstandig huis in de apostolische brief Refert ad nos. Leffe werd zo de dochterabdij van de abdij van Tongerlo en opgenomen in de circarie van Brabant. Pater Joseph Bauwens werd er de 53e abt. De abdij die juridisch zelfstandig was, bleef financieel gezien zeer kwetsbaar. Mgr. Heylen die had gedacht de pas gestichte gemeenschap te kunnen helpen zag hiervan af. Enige tijd tevoren was zijn vertrouwen geschaad door een ongelukkige affaire met de Naamse Boerenbond waardoor hij verplicht was geweest zware schulden persoonlijk te vereffenen. De gemeenschap moest toch haar kostje bij elkaar zien te scharrelen. De jonge broeders maakten wierook en inkt die door confraters door heel België werden verkocht en waarbij ze zich vaak te voet verplaatsten. Deze magere inkomsten waren net voldoende om te overleven. Deze situatie duurde tot na de oorlog.

 

Als man van goede smaak trachtte Mgr. Bauwens altijd met weinig, goede en mooie dingen te maken. Aan hem is de inrichting van de eetzaal te danken, en ook de toren in de neobarokstijl in het verlengde van het voorportaal, en de bekende klokkentoren, gebouwd op een oude vierkante toren met een jaquemart die elk kwartier een antifoon voor de Maagd Maria laat horen en die oorspronkelijk was bestemd voor de collegiale kerk. Een permanent depot van kunstwerken uit de koninklijke musea van het Jubelpark in die tijd ontstaan, draagt nog steeds bij tot de verfraaiing van de abdij.

 

Maar de beproevingen van de oorlog verstoorden andermaal het kloosterleven. De meeste paters vertrokken naar het front als aalmoezenier en twee geestelijken raakten gewond bij een bombardement. Tijdens de rampspoed in 1940 werden de jonge broeders met hun leraren naar Toulouse geëvacueerd. Vervolgens vonden ze enkele maanden onderdak in Espaly, in het bisdom Annecy waar een norbertijner gemeenschap leefde afhankelijk van Frigolet. Ze keerden op 28 augustus terug en troffen hun abdij vrijwel volledig intact aan, moedig bewaakt door de oude broeder Rémy bijgestaan door broeder Bronislas. De relatief geringe schade veroorzaakt door een bom en vier granaten was de aanleiding voor een grondige restauratie van de gebouwen. Bij een nieuw alarm tijdens het “von Runstedt” offensief vertrokken de novicen eind 1944 naar Tongerlo. Gedurende de hele onrustige periode werkte pater De Bruyn, norbertijn uit Tongerlo en woonachtig in Leffe, eensgezind samen met pater Capar, jezuïet, om “een instelling voor de huisvesting van jonge burgers” van de grond te krijgen. Ze vestigden deze instelling in een naburig herenhuis, dat eigendom was van de abdij. Later werd dit het opvanghuis Sint-Norbertus. In feite was de instelling slechts een façade om veertig joodse kinderen onder te brengen en te verbergen voor de Duitsers.

 

De gezondheid van Mgr. Bauwens ging steeds meer achteruit en hij trad tijdens de oorlog af om in 1944 terug te keren naar Tongerlo. Pater Hugues Lamy, de oud-abt van Tongerlo, volgde hem eerst op als bestuurder en later als abt. Deze Franstalige, geboren in Fosses-la-Ville, was een bekend historicus. Hij had talrijke werken gepubliceerd over de abdij van Tongerlo en de norbertijnen.

[bijgewerkt op 28.10.05]

Wettelijke vermeldingen  | Plan van de site  | Administratie  | Totstandkoming Artégo  | RSS

• en
• fr
• nl