Home > De geschiedenis > Vanaf de stichting van de abdij

Hendrik, bijgenaamd de Blinde, graaf van Luxemburg en van Namen rond 1140, kreeg de grond rondom Leffe in bruikleen van Frederik Barbarossa, die gekozen was als opvolger van de keizer van het Heilige Roomse Rijk. Hij gaf blijk van groot respect voor de geestelijken van de orde van Prémontré, die zijn vader Godfried, graaf van Namen, in 1121 op zijn grond in Floreffe had gehuisvest en voor wie hij zelf ook zeer gul was geweest. Hij had ze ook graag gevestigd gezien in Leffe, in de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Hij was van mening dat de seculiere kanunniken die er predikant waren, niet de spirituele uitstraling hadden die hij van hen had kunnen verwachten. De graaf van Namen deelde zijn voornemen mee aan de kanunniken en hij beloofde hen dat, als ze er mee zouden instemmen, ze rijkelijk voorzien zouden worden van de middelen nodige bestaans. Alle leden van het kapittel stemden met het voorstel in. De graaf had zijn doel bereikt en schonk de O.-L.-Vrouwekerk, met alle landerijen en inkomsten aan Gerland, abt van Floreffe, op voorwaarde dat hij er geestelijken van zijn orde zou vestigen, onder leiding van een prior. Hij legde de stichting vast in een handvest. De geest van geloof en nederigheid die hem leken te inspireren staken schril af tegen de strijdlustige mentaliteit van de prins die toestemming gaf voor de stichting. Maar deze schenking had ook het voordeel een naamse enclave te maken onder de bescherming van de paus binnen het prinsbisdom Luik. Deze had de faam oninneembaar te zijn.

In het daarop volgende jaar 1153 werd de schenking bevestigd en goedgekeurd door de keizer van het Heilige Roomse Rijk en koning van Duitsland, Frederik Barbarossa. Ze werd eveneens bevestigd door een bul van paus Adrianus IV op 22 april 1155 en door paus Alexander III op 12 mei 1178. Alles werd tot tevredenheid van beide partijen geregeld. De nieuwe religieuze gemeenschap vestigde zich in 1152 in Leffe, onder leiding van een prior en stond onder de abt van Floreffe.

In het jaar 1155 werd door de nieuwkomers op de plaats van de oude kerk een nieuwe gebouwd. In ongeveer vijftig jaar tijd was het aantal novicen dermate gegroeid dat Jean d’Auvelais, de vijfde abt van Floreffe, tegen 1200 het gepast achtte de priorij tot abdij te verheffen. Wéric, prior van Floreffe, werd de eerste abt van Leffe.

Sedert die tijd en tot aan het einde van de 18e eeuw heeft het huis van Leffe altijd abten uit eigen kring gehad, gekozen door de eigen geestelijken, goedgekeurd door de abten van Floreffe en gezegend door de prins-bisschop van Luik.

[bijgewerkt op 27.10.05]

Wettelijke vermeldingen  | Plan van de site  | Administratie  | Totstandkoming Artégo  | RSS

• en
• fr
• nl