Home > De Norbertijnen > Norbertijnse leven in Leffe

De zelfgave in onze eeuwige professie verbindt ons met de gemeenschap van onze broeders. Het gemeenschappelijk levensproject wordt effectief in de realiteit van het dagelijks leven die tegelijkertijd eenvoudig en moeilijk is. Hiertoe putten wij uit de canoniale traditie van onze orde elementen, die gemeenschap opbouwen, en die authentieke christelijke en religieuze waarden bevorderen in de kerkelijke zending van onze gemeenschappen. Deze middelen zijn aangepast aan het aanzien en de omgeving van de plaatselijke gemeenschap maar komen altijd weer neer op leven in gemeenschap en zijn discipline.

De naastenliefde, de grondslag van het gezamenlijk leven, zoekt geen eigenbelang (cf. 1 Kor 13). Dit moet volgens de regel van Augustinus als volgt worden uitgelegd “het algemeen belang komt voor het eigenbelang, niet het eigenbelang voor het algemeen belang”. In de praktijk van het leven in gemeenschap betekent dat dus dat wij alles wat wij zijn en alles wat wij doen, in dienst stellen van het algemeen welzijn.

Dit broederlijk leven vindt voortdurend zijn menselijke uitdrukking in wederzijdse waardering, dienstbaarheid, vertrouwen, vroomheid, vergeving en aanmoediging. De geest van versterving, inherent aan het zich geven, komt in de praktijk neer op gezond verstand en het aanvaarden van het anderszijn van de anderen, en in de geduldige ondersteuning van de onthechting en de ongemakken die het samen leven en werken van alledag met zich meebrengen. Die versterving dient slechts om het broederlijke leven en de naastenliefde die zij vergt, te verdiepen. Hieraan is menselijkerwijs niet te ontkomen. Het hoort bij de vreugde van het samen zijn en leven. Dat is duidelijk als je ziet hoe men kan feesten.

De gezamenlijke activiteiten zoals het samenwonen, het gezamenlijk gebed, het gezamenlijke maal, het werk en ook de gezamenlijke ontspanning, waarvan een eeuwenoude traditie de waarde heeft aangetoond, hebben als doel de broederlijke verbondenheid binnen de gemeenschap te versterken en de broederlijke band als tussen de leden van een zelfde familie aan te halen.

Zo zijn bepaalde delen van het huis door “het slot” voorbehouden aan de leefgemeenschap en aan de broeders. De rust van het huis en de stilte bevorderen het werk, vooral het intellectuele werk, de lectio divina, de vertrouwelijke omgang met God en de nodige rust voor het persoonlijke leven. Door ons te onderwerpen aan de algemene wet van het werk houden wij met ons apostolaat, lichamelijke arbeid, gemeenschappelijk en sociaal werk, ook onze gemeenschap in stand. “De bedoeling van dit alles is: dat niemand in zijn werk eigen voordeel zoekt. Alles moet gebeuren in dienst van de gemeenschap en met meer ijver en meer geestdrift dan wanneer ieder voor zich en zijn eigenbelang zou werken... Zeg niet dat iets van u is, integendeel alles is gemeenschappelijk en uw overste geeft aan ieder volgens zijn behoeften. De gemeenschappelijke kas vereist dat allen er het geld in doen dat ze hebben verdiend. Iedereen ontvangt een bedrag naar zijn behoeften.” (Regel van Augustinus)

Ongeacht de formulering waarmee iedere periode haar eigen leven beschrijft is de “plaats der waarheid” zoals onze constitutie zeggen, de gemeenschap die elke dag weer haar beperkingen beziet in de spiegel van het evangelie en de regel, haar hoop daarin opnieuw ontdekt en daarvoor probeert wegen te vinden.

[bijgewerkt op 04.11.05]

Wettelijke vermeldingen  | Plan van de site  | Administratie  | Totstandkoming Artégo  | RSS

• en
• fr
• nl