Home > De gemeenschap > Homelieën & teksten

Op 14 oktober laatstleden heeft broeder Hervé zijn eeuwige geloften afgelegd en zich daardoor definitief met onze gemeenschap verbonden. Voor deze gelegenheid heeft de abt de homelie uitgesproken die nu volgt.

“Het Rijk der hemelen gelijkt op een schat, verborgen in een akker...” (Mat.13)

Broeder Hervé,
Sinds lang kennen we je.
Nochtans stel ik me enkele vragen;
  Wie heeft jou over een verborgen schat gesproken? En waar was hij verborgen?
  Hoe heb jij hem ontdekt?
  Dat jij op zoek gaat naar de parel, verbaasd niemand.
Maar waar heb je de kracht vandaan gehaald om te verkopen, te wachten?

Een groot gedeelte van het antwoord is te vinden in dat nieuwe leven dat komt uit je familie, ouders, vrienden, kennissen, begeleiders die zich over “jouw wieg” gebogen hebben, -Een leven dat doorkneedt is van vernieuwde menselijkheid. Ligt het antwoord ook niet in het op zoek gaan naar de beloften van de Heer ( profeet Ezechiël) die in jou een echo gevonden hebben?

“ Ik neem u uit alle naties ... Ik leid je naar uw land ... Ik zal hen een nieuw hart geven en een nieuwe geest ... Je zult mijn wetten onderhouden ... gelovigen ...”

Hervé, Je maakt deel uit van het Beloofde volk; en wij met jou! Je leven staat geschreven in de palm van Gods hand. Deze is breed. Andere levens grenzen aan het jouwe; Het zichtbaarst zijn de 20 levens van je medebroeders van je gemeenschap, zonder hen te vergeten die ons reeds naar God zijn voorgegaan. Vervolgens zal je ook een levende Kerk vinden: zij interesseert zeer sterk de norbertijnen want ze is: “Hun thuis”! Trouwens geef jij je nu aan “ De kerk van de maagd Maria, hier te Leffe”, deel van de grote Kerk. We houden van deze kerk en dienen haar, als kunstenaars van de éénheid in een geïndividualiseerde wereld. Hoe broos in evenwicht zijn je broeders, de Kerk en zeker ook onze wereld van vandaag! Leven in onze hedendaagse wereld gelijkt op ...... een gebouw ( een collegiale kerk?) gebouwd op een stenen rots (gedomineerd door een burcht ?)

De onzekerheid is verzekerd ... Wij geven ons aan de Kerk om, zoals Hem, gezonden te worden in de wereld van vandaag, opdat die zou leven! Vergeet nooit die grote gastvrijheid van Gods hand die je draagt, en ons met jou, zodat de Kerk, de wereld, kijkend naar het wapenschild van onze abdij, dit alles ziet in het korenhaar gehouden in Gods hand, al onze levens zijn erin gegrift, zo zeer dat we elders zijn, als in ballingschap. We kennen al de passages van de geloofsbelijdenis van St. Augustinus, die dat zo mooi uitdrukt: “ Jij hebt ons voor jou gemaakt, Heer, En ons hart is onrustig zolang we niet in Jou wonen”

Die doeltreffende verborgen aanwezigheid van God, wordt voor ons een verborgen schat, niet in een veld, maar in het hart van onze broeders, in alle mensen, tot in ons eigen hart - vaak verdeeld en geïsoleerd ...

“ Ik leid u naar uw land ...” (Ezechiël), Daar waar het hart niet verdeeld blijft maar zich terugvindt in harmonie en eenheid, Daar waar het hart niet geïsoleerd blijft maar binnentreedt in een gemeenschap en zingt in koor ...

Zij, die vasthielden in het geloof werden één van hart, één van ziel met God! Deze tekst blijft van groot belang in onze canoniale spiritualiteit. We zijn zoekers naar God, Torenwachters van de dagenraad, bruggenbouwers ... een loopplank ... niet individueel maar samen! Laten we bij ons beginnen! Een enorme levensschool die zou moeten uitlopen tot een ‘kleine omgekeerde wereld’ thuis en steunend op het Evangelie! We zijn allemaal zo verscheiden, zelfs al dragen we hetzelfde habijt, onze verscheidenheid is als een unieke rijkdom:” Gaven van God”, ze zijn niet gegeven om je persoonlijk succes maar om de anderen meer en beter te dienen” (D.Bonhöffer) Het is de diepe bespiegeling van Gods respect die leeft in onze broeders: “ Eer God zelf, in de persoon van je broeders, waarvan jij de tempel bent geworden.” Regel van St. Augustinus.

Broeders en zusters, De professie van onze broeder Hervé is geen privé aangelegenheid maar eerder een ‘fijne parel’ aan de kroon van de Kerk. Het plan van een religieus leven is niet het volgen van een speciale weg die de Kerk zou uitgevonden hebben voor ‘atleten’ van de deugd (“opgelegde” rem ) Integendeel, we zijn gezet onderweg van de Heilsgeschiedenis waarin we binnentreden in een uniek project van een God die de mens graag ziet, die zelfs daarvoor zijn menselijkheid komt delen opdat de mens deel zou hebben aan zijn goddelijkheid.

Broeder Hervé, Je gaat nu je engagement uitspreken ... Mag de gave van jezelf als een offergave zijn die God mag behagen! Durf het aan!

[bijgewerkt op 08.12.06]

Schrijven aan Père Bruno

Wettelijke vermeldingen  | Plan van de site  | Administratie  | Totstandkoming Artégo  | RSS

• en
• fr
• nl