Een circarie was bij de norbertijnen een streek toevertrouwd aan de zorgen van een circator. Tegenwoordig zou men spreken over een provincie onder een visitator of een inspecteur. Het woord komt van circumire (Lat.), hetgeen betekent “ergens rond trekken” of “een rondreis maken” en zelfs in militaire taal “patrouilleren”. In het begin ging het dus om een geografische eenheid, een groepering van een aantal kloosters of priorijen, zodat de circator gemakkelijk van de één naar de ander kon reizen om zijn controlerende taak, in naam van het generaal kapittel, te verrichten.
Net als bij de cisterciënzers stichtte een norbertijnerabdij één of meerdere andere kloosters, of nam gemenschappen op, die zich bij de orde wilden aansluiten: zo vormde zich een heel systeem van affiliatie (een moederabdij en een of meerdere dochterabdijen, dus zusters), de eerste circarieën. Tegenwoordig is een circarie een taalgroep, soms ook geografisch gebonden, meer een culturele dan administratieve onderverdeling van de orde. Aan het hoofd van een circarie staat tegenwoordig een vicaris (een soort bestuurder) aangewezen door de abt-generaal. Zijn functie behelst voornamelijk overleg over de initiatieven en de ontwikkeling van de broederlijke betrekkingen, maar de inspecterende rol bestaat nog steeds: de vicaris brengt rapport uit aan de abt-generaal en staat hem bij tijdens de verschillende contacten ter plaatse, bijvoorbeeld bij de verkiezing van een abt.
Tegenwoordig telt de orde zes circarieën: de Engelstalige circarie (abdijen en priorijen in Engeland, Australië, Verenigde Staten, India en Ierland), de Boheemse (oude geografische eenheid met de huizen van Tsjechië en Slowakije), de Brabantse circarie (oude geografische eenheid met de huizen van Nederlandstalig België en Nederland), de Franstalige circarie (Franstalig Afrika en België, Frankrijk, Canada) de Duitstalige circarie (Duitsland en Oostenrijk), de Hongaarse circarie (vroegere geografische eenheid met de huizen van Hongarije en Roemenië).
Een canonie bestaat uit een abdij (autonoom huis met een abt) of een autonome priorij (met een prior) en diverse ondergeschikte huizen (priorijen, studiehuizen, opleidingshuizen, colleges en andere instellingen). De term wordt ook gebruikt om alle leden van een zo genoemde eenheid aan te duiden. Een circarie omvat zo een bepaald aantal canonieën, soms zeer ver van elkaar verwijderd, zelfs cultureel (zoals de Verenigde Staten en India), maar met dezelfde taal.
[bijgewerkt op 28.11.05]
Om u aan de nieuwsbrief (in het Frans) van de abdij te abonneren, gelieve uw e-mail adres hieronder te schrijven:
Canonisch leven
Zij die een canonisch leven gaan leiden, doen afstand van hun persoonlijke bezittingen en zoeken het broederlijk leven op, maar, anders dan de monniken, trekken ze zich niet terug uit de wereld. (lees verder)
Wettelijke vermeldingen | Plan van de site | Administratie | Totstandkoming Artégo | RSS